Dit artikel is gepubliceerd op 2007-12-21 21:34:07 door Kobe De Pourcq

Volgende fragment werd gekozen: Bruil, J. Het grootste geheim achter de globalisering: export credit agencies. Ravage, April, 2002. Beschikbaar op het net: http://www.antenna.nl/ravage/2001_2002/0205a5htm.

Het tijdschrift Ravage verscheen in 2002 nog om de drie weken. Momenteel is er geen papieren editie meer, maar geregeld worden er dus nog artikels gepubliceerd op de website.

Het neoliberale ideeëngoed, dat de principes van een openmarkteconomie vooropstelt, geeft meer en meer mee vorm aan infrastructurele moderniseringsprojecten zoals grootschalige stuwdammen. Binnen deze tendens zijn het de ‘export credit agencies’ (ECA’s) die het vele geld ophoesten dat nodig is om de stuwdammen te bouwen. ECA’s vormen een subsidiesysteem voor investeringen in en exporten naar nieuwe markten. In feite zijn ze een manier voor (meestal westerse) overheden om de belangen van bedrijven van het thuisland die in het buitenland werkzaam zijn veilig te stellen. Volgens Janneke Bruil voelen overheden zich geneigd om hun industrie in het buitenland te steunen, aangezien deze laatste van substantieel belang zijn voor het goed draaien van de economie van het eigen land.

Door na te gaan waar het geld vandaan komt om de immense kosten van de stuwdammen te dekken (zie het document van Janneke Bruil), kwam ik tot het besef dat de intentie van de westerse mogendheden – wat betreft duurzame ontwikkeling – aan een kritische evaluatie kan worden onderworpen. Export kredieten voor de meest controversiële projecten worden voorzien door diezelfde landen die met veel bravoure zeggen belang te hechten aan het milieu en de mensenrechten. Europeanen en Noord – Amerikanen zijn blijkbaar de eersten om lippendienst te bewijzen aan de bescherming van mensenrechten en het milieu, maar dit wordt op slag vergeten als het om commerciële belangen gaat. Dat dit niet wordt gedaan zegt veel over de ondergeschiktheid van de mensenrechten en het milieu aan bepaalde andere belangen, zoals de economische vooruitgang.

In de lijn van wat James Petras ons in zijn essay duidelijk wil maken, is hetgeen ik hier aanhaal nog maar eens een reden om ons de vraag te stellen of buitenlandse investeringen altijd zo bevorderlijk zijn voor de lokale duurzame ontwikkeling als dat het neoliberale establishment ons wil laten geloven.