Dit artikel is gepubliceerd op 2007-12-10 07:04:23 door Marijke

We waren er te vroeg, maar de vrouwen waren in vergadering. Toch kwam er een dame bij mij eerst vraagt ze of ik van Palau ben en na mijn ontkennend antwoord nodigt zij me uit om bij hen te komen zitten. Ik alleen, frans moest buiten blijven. Nu zaten ze allemmal een speciale vrucht te eten en te kouwen op de blaadjes van die vrucht, hun monden tanden tongen zelfs het rood van hun ogen zag bloedrood. Ik zag mij nu nog niet op die blaadjes knabbelen, en legde uit dat we er waren voor de viswedstrijd, en gelukkig kwam toen de eerste boot toe.

Onmiddelijk verzamelde iedereen bii de bai en juist daarnaast lag er een plaats met weegschaal(hangweegschaal) en dat was de plaats van het gebeuren.Onmiddelijk werd zijn visvangst gewogen en gekeurd. Grote vissen werden per stuk gewogen, dan de hele visvangst samen op een paar speciale vissen na, want blijkbaar speelde dat allemaal een rol om prijs te hebben. de mannen moesten wegen en de vis op ijs leggen, de vrouwen keurden en noteerden alles. Telkens er een speciale vis was, moest er een vrouw bij poseren voor de foto!!! Het was een ongelofelijk schouwspel. rode vissen, blauwe met rode bolletjes op hun staart,gele met streepjes en dan ook lelijkaards als grouper, volgens de wet beschermd, maar daar trokken ze zich toch niet veel van aan; Bij een volgende visser werd zijn grootste vis aan de haak gehangen, maar die leefde nog en sprong terug van de haak! Consternatie alom!

Na een poosje hadden we het wel gezien, en wilden we verder gaan. Opnieuw kwam dezelfde vrouw mij uitnodigen voor de lunch, heel tof natuurlijk, maar we zagen ons nooit meer thuis geraken en wilden toch wel verder op verkenning van de andere kantdus....;