Dit artikel is gepubliceerd op 2008-05-02 17:32:35 door Mil

Vandaag was er een viering van Georges Debunne, gewezen algemeen secretaris van het ABVV, die 90 jaar geworden is. In het ACOD-gebouw in Brussel waren veel vakbondsverantwoordelijken en militanten samen gekomen om de ideeën en de mens Debunne te vieren. Ik was er ook.

Het had soms wel iets van een bijeenkomst van syndicale oudstrijders en er waren (te) weinig jonge vakbondsmensen. De ideeën van Debunne, door hem moeizaam ingeleid, hij spreekt moeilijk, maar is blijkbaar nog zeer scherp van geest,werden door 2 academici verwoord. Het tekent Debunne als vakbondsman, die vond dat er een nauwe band moest zijn tussen vakbond en de academische wereld. Niet voor niets heeft hij destijds een studiedienst uitgebouwd in het ABVV van hoge kwaliteit. Daarna werd er vooral ingegaan op zijn onstuitbare vloed aan ideeën vaak verwoord in erg begrijpbare slogans. Telkens bleek dat die ideeën nog niets aan actualiteitswaarde hebben ingeboet. Dat moest zelfs Willy Claes erkennen. Hij bracht ook een kort recital op de piano. Het was het enige culturele tussendoortje. We blijven vooral een vakbond van woorden.

Hoewel Debunne zelf de eerste initiatieven nam om vrouwen op te nemen in de vakbondsstructuur, hij was de man die Mia De Vits heeft aangeworven en die haar gestimuleerd heeft om hoge verantwoordelijkheden op te nemen,kwamen er maar 2 vrouwen aan het woord. Een gemiste kans om Debunne duidelijk te maken dat er beterschap is met de vertegenwoordiging van vrouwen in het ABVV.

Er was ook veel emotie in de zaal en het moeilijke karakter van Debunne werd niet verschoond. Hij was erg veeleisend, voor zichzelf en voor zijn medewerkers. Maar eens hij zijn woord had gegeven, bleef hij dat woord trouw.

Bij deze gelegenheid heb ik zelf ook terug gedacht aan de periode die ik meegemaakt heb op het ABVV toen hij algemeen secretaris was.

Hoe ik op de AC Brussel het werk had verlaten om op de Heizel naar hem te gaan luisteren op een militantenbijeenkomst en prompt werd ontslagen door de toenmalige AC Brussel. Hoe ik een jaar later met hem een sollicitatiegesprek voerde om op het Vormingsinstituut te gaan werken als BTK'er. Hij stelde natuurlijk vragen over mijn ontslag bij de AC en testte mijn ideologisch gehalte. Later heb ik het voorrecht gehad om hem geregeld onder vier ogen te zien. Ik registreerde de toenmalige radio-uitzendingen van het ABVV. Ik wou de aanpak vernieuwen en deze uitzending 'voor derden' in interviewvorm doen en wat muziek gebruiken. Vaak lukte dat amper bij Georges Debunne. De boodschap was het belangrijkste weet je wel. Mijn rol was dan ook vaak beperkt tot de historische woorden: 'Tot u spreekt Georges Debunne...' 

Ik heb de ideeën en waarden van Georges Debunne in mijn vakbondsloopbaan telkens als inspiratiebron en referentiepunt gebruikt. Vooral zijn uitspraak: 'Heb je zeg in en met het ABVV' heb ik steeds in gedachten gehouden.

Het was een emtionele en inhoudelijk sterke viering van een man die voor veel vakbondsmilitanten en ook voor mij van enorm belang is