Dit artikel is gepubliceerd op 2008-05-17 17:39:52 door Mil

De Vooruit in Gent nam het mooie initiatief om een hele week activiteiten aan te bieden in het raam van 40 jaar mei 68 en ook een beetje van de maartbeweging van 69 aan de Universiteit Gent.

Als actieve student-militant van die beweging ben ik donderdagavond naar een debat geweest onder de titel: 'What's left of the left?'. Sommigen vonden meteen dat de schaarse opkomst van geïnteresseerden al meteen antwoord op de vraag gaf, maar dat is natuurlijk iets te gemakkelijk.

Politicoloog Carl De Vos begon het debat met een weliswaar goed onderbouwde lijkrede op het socialisme. De toon was meteen gezet. Moderator van dienst Yves Desmet begon ook met een sprekende anecdote. Toen prof. De Vos aan zijn studenten politicologie vroeg om, zoals in 68, enkele spandoeken te schilderen met actuele slogans en die naar de Vooruit te brengen waren hun opmerkingen de volgende: er is discussie nodig om het eens te worden over gemeenschappelijke slogans, waar vinden we lakens?, waar vinden we verf en gaat de Universiteit dat allemaal betalen en tenslotte hoe geraken de spandoeken in de Vooruit? En zal de universiteit daar ook voor zorgen?

Het debat zelf ging teveel over een analyse van de (partijpolitieke) socialisten in Vlaanderen en Nederland en te weinig over de linkse beweging in het algemeen. Er werden door zowel Frank Vandenbroucke als door Paul Kalma, van de Nederlandse PVDA, zinnige analyses gemaakt en daarbij bleek dat de val van de muur in 89 een belangrijker feit was dan mei 68.

Men had het blijkbaar nodig gevonden om Bart De Wever in het panel te zetten. Waarom? De alibi rechtse om voor discussie te zorgen? De Wever misbruikte de situatie met een zichtbaar genoegen. De mislukking van het socialisme stond in de sterren geschreven volgens hem, in Vlaanderen zijn ze nog enigszins bijgedraaid, maar in Wallonië beleiden ze nog Quaregnon. Veel van de hedendaagse problemen (drugs, echtscheiding,gedoogbeleid, commerciële sex...)werden door de Wever op rekening van mei 68 geschreven. De vrijheid, blijheid was ontspoord beweerde hij. De strafste uitspraak van deze uiterst gevaarlijke rechtse jongen was de volgende: 'In 68 werd God in het Westen afgevoerd en werd Allah langs de grote poort binnengehaald'. Met de klap wist ik weer waarom ik links ben en wil blijven, mijn maag keerde letterlijk om.

Gelukkig was ook Anne Provost in het panel. Zij trok het debat open naar het individu en ook naar ruimere problemen zoals de klimaatverandering.

De jongste winnaar van de gouden Uil met het boek ' Het grote uitstel' bracht 2 leuke stukjes uit zijn boek. Lijkt me een aanrader.

Tot slot bracht Chantal De Smet een afsluitende bedenking. Van alle mensen die op het podium kwamen was ik het misschien het meest met haar eens. Ze stelde dat de linkse beweging veel meer was dan één politieke partij, voor haar, als oudstrijdster van mei 68 was deze periode vooral een tijdsgeest, een breuk met een authoritaire, ondemocratische samenleving. De belangrijkste meerwaarde was voor haar het ontstaan van belangrijke maatschappelijke bewegingen, de vrouwenbeweging, de noord-zuid beweging en de milieubeweging.

Toen ik in de regen naar huis fietste dacht ik aan de eerste wetswinkel die we in Vlaanderen hebben opgericht in 1971. Het was voor mij als een van de stichters een rechtstreeks gevolg van mei 68.