Dit artikel is gepubliceerd op 2008-08-06 12:38:10 door Mil

We hebben de ruines van Ayuttaya ruim bezocht. Echt de moeite waard. Een stuk ruwer en minder bladgoud natuurlijk. Na de tempels reden we naar het (voormalig) koninklijk paleis. Veel gebouwen met Europese architectuur (de koning studeerde een tijd in Europa) en een Chinees paviljoen. We keerden met de boot terug naar de stad. Leuke trip. Ayuttaya ligt niet voor niets op een eiland tussen drie rivieren. De bussen zijn hier bijzonder mooi (?) versierd. Onze lunch was deze keer op een erg mooie locatie. Erg verzorgd en met smaak. In de namiddag was het rijden naar Phitsanulok. Daar heb ik s avonds nog de riksja excursie gemaakt. Gudrun ging even liggen en is in slaap gevallen. We hebben met een riksja Phitsanulok by night bezocht. Eerst gefrituurde insecten proeven, dan naar het restaurant met de vliegende groenten, wat sightseeing en dan nog buffet.

De volgende dag hebben we nog een tempel gedaan op loopafstand van het hotel. Het was omstreeks 8 u en dan wordt hier overal het volkslid gespeeld. Rare gewoonte. Die verering van het koningshuis is hier trouwens niets overdreven. De volgende halte was Sukothai en dat was heel mooi. We bezochten er het hitorical park met de fiets. Ruines van tempels, een volledig verdwenen paleis en een museum. Nadien hadden we de overigens voortreffelijke iced coffee wel verdiend. De koffie is hier verder uitstekend. De lunch was weer op een mooie locatie, maar er stoppen natuurlijk meerdere toeristenbussen op een dergelijke plek. Dan was het verder rijden en rijden naar Chiang Rai. Toen we vrij laat de stad binnenreden viel er een tropische stortbui uit de lucht. We vonden vlakbij het hotel een goed Italiaan en wisselden dan maar rijst en noedels met pasta (?).

Gisteren hebben we in de buurt van Chiang Rai de bergvolkeren bezocht. eerst met de bus en dan met pickups. Bij de Ahkra was het misschien nog redelijk echt, maar je kon dan voor 450 bath extra naar de giraffevrouwen gaan kijken. Vrouwen met een pak ringen rond hun hals. Gudrun is meegegaan. Ik wou principieel geen mensjes gaan bekijken tegen betaling. De Yao was helemaal fake. De dorpsbewoners trokken snel hun traditionele klederdracht aan als we toekwamen. Voor de rest alleen maar souvenirskraampjes. Na een lunch aan de Mekong was de namiddag een stuk boeiender: de gouden driehoek of het drielandenpunt: Thailand, Burma en Laos. We maakten een boottocht op de Mekong en waren even in niemandsland. De driehoek is vooral bekend voor zijn opiumverleden. Die handel is nu natuurlijk verboden, maar een klein museum legt nog eens uit waar het over ging. Om de dag af te sluiten reed de bus met ons nog naar Mae sai, een grensstadje tussen Rhailand en Burma of Myanmar. Een reuze markt met veel goedkoop spul, veel namaak en veel brol. Als we in het hotel aan kwamen hadden Gudrun en ik nog een Thaise massage tegoed, die we besteld hadden. Twee uur lang werden we bewerkt. Voor Gudrun gebeurde het extra zacht. Het deed deugd. We kunnen er weer even tegenaan.