Dit artikel is gepubliceerd op 2008-08-27 08:36:04 door Mil

We kwamen vrijdag rond 16u30 in Leeuwarden aan en begonnen meteen aan een cultuurmarathon.Onze eerste activiteit was de opening van de tentoonstelling van de Vlaamse kunstenaar Johan Creten. Met zijn zes grote keramiekbeelden bracht hij ons onder de titel ‘Les blessées’ meteen in vervoering. Sterke tragikomische beelden met meerdere betekenissen.Vandaar ging het naar De Harmonie. In dit cultuurhuis was er een fototentoonstelling van Wim Vandekeybus.Als topchoreograaf kende ik hem, maar dat hij ook pakkende foto’s kon maken wist ik niet. Pareltjes.Op de eerste verdieping beleefden we daarop een pracht van een video-installatie van de Belg Thierry De Mey : From inside. Beelden van drie locaties: Frankfurt, Gibellina (Sicilië) en Kinshasa. Op de drie locaties dans. In Frankfurt het strakke Forsyth gezelschap, in Gibellina wervelende dansers in een labyrint en in Kinshasa het dagelijks leven als dans. Prachtige en aangrijpende beelden. De toeschouwers kunnen bovendien via een ingenieus systeem van sensoren de voorstelling zelf sturen. Toen we nog fel onder de indruk met Thierry stonden te babbelen achteraf vertelde hij dat hij de grens wou aftasten waar leven dans wordt en dans leven.

De eigenlijke opening van het festival moest dan nog komen. Na de korte en gepaste toespraken van o.m. de Vlaamse coördinator van het festival, Guy Coolen werd de opening opgeluisterd met de uitvoering van een compositie van ‘onze’ Dick Van der Harst. Ruim 400 muzikanten van harmonieën, fanfares en brassbands brachten een spetterend concert dat naadloos overging in vuurwerk. 

Zaterdagmorgen was ik zo vermetel om letterlijk voor dag en dauw op te staan om een ochtendvoorstelling mee te maken in de Prinsentuin. Om 6u15 bracht de blinde Friese dichter Tsjêbbe Hettinga zijn episch gedicht ‘De leginde fan it ljocht’ (De legende van het licht). Muzikaal begeleid door het Mondriaan kwartet en de zang van Katelijne Van Laethem werd het een merkwaardige belevenis in de kille ochtendschemering.   

Na een stadswandeling trokken we naar Wartena om er een baken te bekijken. De organisatoren van het Frysk festival hadden een oproep gedaan naar de Friese steden en gemeenten om met de lokale bevolking een baken te maken met waardeloos materiaal rond het festivalthema ‘Gemeenschap’. Twaalf steden en gemeenten hadden al, met de steun van professionele kunstenaars,  een baken gemaakt. Er was een wedstrijd aan verbonden en de winnaar kreeg het slotconcert van het festival in zijn gemeente.De volgende halte was het Belvedèremuseum in Heerenveen. Een mooi en modern museum. We namen er de lunch met Bl!ndman, vier saxofonisten die op een erg mooie manier Bach speelden.Ook het dessert, een rondleiding in het museum met hoofdzakelijk Friese schilderkunst mocht er zijn.

Het hoogtepunt van de dag was echter de première van ‘Twee oude vrouwtjes’ van ons eigenste LOD in het Posthuistheater. Een schitterende voorstelling. Men neme twee sterke actrices (An De Donder en Sien Eggers), men zet er knappe muziek onder (Dominique Pauwels), men zorgt voor een authentiek Fries mannenkoor en men brengt dit alles in een aangepaste scenografie op een tekst van Toon Tellegen en je hebt een topproductie. Deze voorstelling komt pas in het voorjaar 2009 naar Vlaanderen. Niet te missen.

’s Avonds stond er nog een aparte belevenis op het programma: een video-installatie van Lan van Sytze Pruiksma. Niet dat de videobeelden zo bijzonder waren, maar de voorstelling was in een weiçland in de buurt van Harlingen. De toeschouwers moesten een ligstoel en een dekentje ophalen en zich dan door de drassige weide naar de schermen begeven. De videobeelden gingen over het landschap waar we in zaten. Echt en virtueel. 

Zondag zetten we de terugtocht naar Gent in. Toch kregen we er niet genoeg van. We maakten nog twee stops. Eerst in Tyrsjerk, Vijverburg. Een prachtig park met een tijdelijke beeldententoonstelling. Enkele mooie beelden in een prachtig park.De laatste halte was in Sneek waar videokunstenares Fiona Tan ons nog eens, ten overvloede, toonde via ingekleurde zwartwit beelden hoe belangrijk water is voor Friesland en de Friesen.

Na dit cultuurbad ben ik overtuigd dat Friesen iets hebben met Vlamingen, dat  Vlaanderen veel talent te bieden heeft en dat een begeesterende coördinator, grote betrokkenheid en vriendelijke medewerkers garant staan voor een succesvol festival.