Dit artikel is gepubliceerd op 2008-10-02 20:22:06 door Mil

Je hebt er geen idee van hoe lekkereen warme douche en een scheerbeurt waren in het Recidencial Don Raul in san Pedro de Atacama na 4 dagen niet wassen en niet scheren. Ik trakteerde mezelf meteen op een menu del dia in restaurant Layetaka. Verkenen van het stadje was niet moeilijk. Een lange voetgangerstraat (peatonal Caracoles) met winkeltjes, reisbureaus en restaurantjes. Het is hier echt een oase in de woestijn. We zijn hier in een van de droogste plaatsen ter wereld. Het is een backpackers pleisterplaats. 's Avonds is er weer een groepseten. Ik ga mee. We eten in restaurant El Milagro. Lekker, daar niet van, maar wat een gedoe! Wachten tot iedereen (iets anders) besteld heeft, dan de bediening en dan afrekenen! Ik hou het zo lang niet vol en betaal mijn deel en maak nog een wandeling.

Op dinsdag is er een uitstap gepland naar de maanvallei in de namiddag. Ik wil de voormiddag niet laten verloren gaan en ga al vroeg op pad. Ik bezoek het museo Gustavo De Laing. Het gaat om de archeologische collectie van een Belgische jezuiet! Mooi voorgesteld. Ik ga op zoek naar een krant en lees die in de zon op een bankje op de plaza. Lunchen doe ik in Tierra. Hun slogan is todo natural. Alles vers inderdaad. Om 15 u begint de uitstap naar de maanvallei onder leiding van een kleine, maar vinnige, Chileense Fabiola. Eerst naar een uitkijkpost, dan de duivelsvallei en dan de maanvallei. Prachtig landschap. De wandeling eindigt op de richel van de grootste 'maankrater' om de zonsondergang te zien. 's Avonds eet ik in El Benito Desierto. een suggestie van Fabiola. Eerst moet ik wachten want de elektriciteit is uitgevallen, maar dan heerlijke Chileense kost.

De meeste groepsleden houden niet van musea, dus ben ik tot nog toe de enige die het museo bezocht. ook vandaag wil ik de dag nuttig gebruiken. Ik huur 's morgens een montainbike. Grappig, ik moest een persoonsbewijs tonen. Ik had niets mee, behalve mijn tangodiploma. De verhuurder schatert het uit en wil mijn diploma meteen aan de muur hangen. Het volstaat, ik mag de fiets meenemen. Heerlijk fietsen (zo een 30 km) naar ruines en een oude nederzetting. Om 16u start de valiezenstoet naar de bus. Wachten. We rijden de hele nacht door naar La Serena. De zetels zijn bijzonder comfortabel, dus ik kan prima slapen. Rond 10u zijn we in La Serena. een badplaats, maar nog redelijk fris, De lente is hier pas begonnen.