Vandaag hebben wij onderweg alle mogelijke kraampjes en winkeltjes tegengekomen. Logisch iedereen probeert op de een of andere manier zijn brood te verdienen. Wij zijn letterlijk door de groenten en fruitstreek van de Filippijnen gekomen en overal stonden ze met vvoral hun fruit langs de baan; ananas, papayas, bananen in alle soorten en maten, cocosnoten andere nootjes mango's meloenen watermeloenen kortom kies maar he. Wij begonnen met een papaya (een kleine aub) die werd vakkundig geslacht en dan verdeeld. dan zo van die kleine banaantje, die zijn toch zoooooooo lekker! Frans vroeg hem dan nog een stuk ananas, ik kon al niet meer, nam die man een ananas sneed daar een stuk af en dan een stuk voor Frans, de rest gooide hij bij zijn kippen. Als die geslacht worden die gaan lekker smaken!  Verderop waren er waarachtig van alle bloemenkramen snijbloemen( chrijsanten en gerbera's en een had ook nog zonnebloemen en roosjes) en dan van alle planten, ja ik heb het al zo veel gezegd dingen die wij soms heel duur moesten verkopen staan hier zo maar langs de weg.....voor een appel en een ei.

winkels voor andere voeding zijn piepklein en afgeschermd met tralies of andere bescherming om diefstal tegen tegen te gaan, in Manilla zelf staan er bij elke winkel of restaurant of noem maar op security( gewapend).

Wat een land, wat een stad!  gewoon overweldigend. wij krijgen zoveel tegenstrijdige indrukken dat we eigelijk niet goed meer weten wat er van te denken.

Vandaag zijn we buiten Manilla geweest, richting bergen en vulkaan, en  uiteindelijk zijn we in het huis van de familie Marcos terecht gekomen. Allee huis als dat de juiste naam is! er staan alleen nog blote muren, het huis ligt op de top van de berg, het panorama is prachtig,geen luchtvervuiling,ze hebben echt wel goed geweten waar ze zich moesten terug trekken als de grond te heet werd in Manilla. Ze hadden een prive amfitheater, de voorkant van het huis langs de straatzijde was ook met griekse zuilen en net als de echte zuilen in Greikenland liggen er meer gebroken dan recht. Het enige wat nog heel is is de privekapel met een enorme lievevrouw erbij. Indrukwekkend dat wel, maar Imelda Marcos heeft het huis terug in haar bezit en is nu bezig met de renovatie van het huis( te betalen) en daarmee mochten we niet zien waar ze allemaal die schoenen wel ooit gezet heeft.

Later zijn we naar een streek voor Manilla geweest waar de mensen nog in paalwoningen (bamboe) en krotten wonen die je gewoon niet voor mogelijk houdt. Een groot deelvan de kinderen gaat niet naar school omdat de ouders het gewoon niet kunnen betalen. Er zijn wel veel scholen, meestal van de een of aandere godsdienstige strekking, in de provincies kunnen de kinderen de hele dag naar school( maar wel klassen van 60 tot 80 leerlingen wegens het tekort aan leraars en schoolgebouwen). In Manilla gaan ze in shiften, de kleinste in de voormiddag,de groteren in de namiddag, gewoon wegens de voornoemde problemen.

Wij zitten met ons hotel in Makati, het bussines centrum van Manilla. De prostitutie is hier enorm. Gisteren zaten er in de lobby 2 Belgen ( redelijk jonge mensen) met 2 meisjes ,de ene was getrouwd en het meisje sprak al nederlands, de andere was bezig met te proberen trouwen. Ze wisten natuurlijk niet dat wij alles verstonden en aan hun taal te horen waren ze van Lokeren. Ze kwamen mij precies ook niet onbekend voor,maar ja ik ken zoveel mensen dat ik er niet heel zeker van ben. Maar wat je hier allemaal ziet en hoort het is niet te geloven. 

Ja, deze morgen in Palau en nu in Manilla, wij zijn nu ver over de helft, en opnieuw in een totaal andere wereld.

gisteren in Palau zijn we als afsluiter gaan eten in een heel mooi hotel met super restaurant, Frans had dat toevallig gezien, en daar kregen we toch wel den boekee zeker! Het was een buffet, en daar kom je natuurlijk de andere gasten tegen en opnieuw worden we aangespoken ditmaal door een canadese die in Palau is als psychologe maar daar meewerkt aan een geneeskundig onderzoek. Voor de verandering vroeg zij nu eens welke taal wi wel spraken en natuurlijk van het een komt het andere en we raken in gesprk over Palau. Een beetje later kot de manager van het hotel  er bij staan en Frans vertelt dat wij bridgen en dat dit feitelijk het begin was om naar Palau te komen. En dan vertel ik hoe dat allemaal gekomen was en wat blijkt? de voorzitter van de club is niet meer in Palau sinds ongeveer 6 weken en zij ( de manager) kreeg sindsdien alle aanvragen over bridge en ook de correspondentie, maar met haar job in het hotel had ze het te druk, maar ze wou ons onmiddelijk in cintact brengen met de andere bridgers. Ja , heel vriendelijk maar helaas te laat. Maar als we volgend jaar terugkomen naar Palau zal zij ons zeker helpen:-).  We kunnen maar dromen he.

Manilla een stad met 15 miljoen inwoners. Wel een groot verschil met het kleine Palau! Maar als jullie denken dat er hier geen kerstmuziek speelt???????????????????????? We kwamen nog maar toe in de luchthaven en het was al van dat. En overal waar je maar kunt kijken zie je de gekste dingen. Ik ben er mij nooit van bewust geweest dat dit over de hele wereld zo veel gevierd werd, feitelijk overal meer dan bij ons zo heb ik echt de indruk.

15 miljoen mensen ik moet er zeker geen tekeningetje bij maken dat het hier enorm druk is, het verkeer is een complete heksenketel wat je hier allemaal ziet rondrijden: oude amerikaanse legerwagens waar ze hun troepen mee vervoerden, daar hebben ze hier nu kleine busje (jitneys) van gemaakt. Ze hebben natuurlijk al lang een ander kleurtje gekregen, en er zijn er bij die echt schitterend zijn. Dan heb je tricicles ,bicicles( fietsen met een karretje aan en daat kunnen 3 tot 4 mensen in) grote bussen fietsen brommers scooters moto's en feitelijk zouden ze allemaal eens naar de autokeuring mogen,de stank is verschrikkeleijk. Er lopen mensen naast de weg om afval te zoeken en te sorteren, die zijn ingepakt zo dat je ze niet herkent omdat ze zonder een doek voor hun gezicht het gewoon niet kunnen uithouden.

wij zijn natuurlijk al eens op verkenning geweest en zijn hier ergens in de buurt iets gaan eten. Volgens mij een soort rosse buurt, maar de taxidriver zij dat dit the place to be was voor de toeristen om uit te gaan. Het een sluit het andere niet uit natuurlijk. Uiteindelijk komen wij i een restaurantje met heel mooi terras, maar gezien de beschrijving van daarnet zaten we liever binnen, zaten wij daar om 3pm ineen arabich restaurant met zijn tweeën precies zoals in een sprookje van 1000 en 1 nacht. we moesten op kussens zitten,(dat moet je gewoon zijn hoor) en natuurlijk schoenen uit. Wij hebben ons een kriek gelachen, alles had ik verwacht maar dit niet.

Voila en nu ga ik eens op internet bekijken wat er hier allemaal te beleven is in redelijk gezonde omstandigheden, groetjes allemaal

ps het is hier ook nog altijd heel warm en de airco hèèèèl hard!

Morgen vertrekken we naar Manilla, we zullen het weer moeten afwachten he het zit met dat internet, maar bridgen dat zou daar wel moeten lukken

Hier in palau is de bridgeclub verdwenen, en de  plaats waar het was is gesloten. Nu beschouwen ze kaarten ( ook bridge) als gokken en dat is ten strengste verboden. dus hebben we maar geen moeite meer gedaan, we willen nu precies niemand in de problemen brengen voor een spelletje bridge

Vandaag zijn we eens gewoon gaan zwemmen dit om jullie te laten zien dat het hier echt paradijslijk is. We hebben eens geluk gehad zijn niet moeten gaan lopen voor de regen,maar gisterenavond was er hier een stukje tyfoon die deze week weer naar Manilla gegaan is, juist op tijd, dan is dat weg tegen dat wij daar komen.

Het eten: 't is niet moeilijk, 't is gemakkelijk, ge kunt kiezen tussen Chinees ,Japans Thaïs en Koreaans. en als jullie willen weten wat het verschil is, awel niet zo veel : rijst gestoomd of gebakken noedels en aardappelen, maar zoetig. En ja natuurlijk, al vanaf de bahamas krijgen wij vis en seafood, ze zouden het bij alles geven. Hier loopt het nochtans vol met kippen zo van die kleine Engelse en ze hebben allemaal een paar tsipkes ook in het oerwoud, dus ge zou wel kunnen denken dat we eens kip zouden krijgen? Ja hoor, de vleugeltjes maar voor de rest, vergeet het

gisteren zijn we in een lokale foodmarket geweest, ze maken daar vleermuizensoep, en ze hebben daar ook schildpaddenvlees(beschermd jawel, maar daar trekken ze zich niets van aan). Nu was daar geen restaurant aan, ik zou die soep wel eens willen proeven maar ze hadden er geen meer dus we konden ze ook niet meenemen; verder hebben ze hier zo iets dat heel erg trekt op spinazie, maar taaier.En dan de gewone groenten van bij ons wortelen brocoli bloemkool ze werken hier overal enorm veel met witte kool, ze zouden het rouw geven voor in de sla en dan gebruiken ze het in alle bereidingen. Een lokaal restaurant hebben wij tot onze spijt niet gevonden, maar al van op Hawaii is het feitelijk heel simpel en logisch, ze barbecuen alles.

Dus kunnen jullie begrijpen dat ik nu wel al eens zin heb in biefstuk met frietjes? Want dat is hier in geen velden of wegen te bespeuren.

Soory ik heb nogal veel typfouten maar ik moet mij altijd zo haasten om mijn stukje te posten ik heb al verschillende keren gehad dat de verbinding verbonden was en ik moest herbeginnen